سری «آمادگی برای بازار جهانی» | قسمت دوم
یادم نیست این بیست و چندمین اگروفودی بود که شرکت کردم و این بار چیزی بیشتر از کاتالوگ و کارتهای ویزیت با خودم آوردم:
تغییر سؤالهای بازار
سؤالهای بازار در حال تغییرند.
یادم است سالها پیش تقریباً همه گفتوگوها از یک سؤال شروع میشد:
«قیمت چند است؟»
بعدها کیفیت، فرمولاسیون، ظرفیت تولید و زمان تحویل هم به آن اضافه شد.
اما امسال یک تفاوت بزرگ وجود داشت.
بهدلیل شرایط جنگ و کاهش حضور شرکتها و بازدیدکنندگان خارجی، فرصت شنیدن نگاه واقعی بازارهای بینالمللی کمتر از همیشه بود.
با این حال، مدام به این فکر میکردم:
اگر چند سال دیگر دوباره برندهای بزرگ دنیا برای همکاری یا سرمایهگذاری وارد بازار ایران شوند، اولین سؤالشان چه خواهد بود؟
بعید میدانم از تخفیف شروع کنند.
امروز برندهایی مانند Nestlé، Unilever، Danone و Mars سالهاست که علاوه بر کیفیت و قیمت، از تأمینکنندگان خود درباره موضوعات دیگری هم سؤال میکنند:
-مواد اولیه از کجا تأمین شده است؟
-آیا زنجیره تأمین قابل ردیابی است؟
- برای کاهش مصرف آب و انرژی چه برنامهای دارید؟
- بستهبندی محصول با الزامات آینده بازارهای جهانی همخوانی دارد؟
- برای کاهش ردپای کربن چه اقدامی انجام دادهاید؟
این شرکتها روی کشاورزی بازساختی (Regenerative Agriculture)، شفافیت زنجیره تأمین و بستهبندی پایدار میلیاردها دلار سرمایهگذاری کردهاند، نه برای تبلیغات، بلکه چون میدانند اینها به بخشی از قواعد تجارت جهانی تبدیل شدهاند.
به نظرم، اگر قرار باشد روزی رقابت واقعی با برندهای بینالمللی را تجربه کنیم، مزیت رقابتی فقط در کیفیت محصول یا قیمت خلاصه نخواهد شد.
رقابت، از زنجیره تأمین آغاز میشود.
شاید امروز Sustainability برای بعضی از کسبوکارهای ایرانی یک واژه لوکس به نظر برسد.
اما تجربه بازارهای جهانی نشان داده است که بسیاری از ترندها، ابتدا یک انتخاب هستند و چند سال بعد، به شرط ورود به بازار تبدیل میشوند.
بازار قبل از اینکه تغییر کند، سؤالهایش را عوض میکند.
سؤال این است:
ما از امروز برای پاسخ دادن به سؤالهای فردا آمادهایم؟
مریم عطااللهی تحلیلگر بازار و مشاور توسعه در صنایع غذایی